Astrid de Rie woont en werkt in Amsterdam waar ze op de Bloemgracht geboren en getogen
is. Als kind wist zij één ding zeker: haar leven zou draaien om tekenen en schilderen. Na vele omzwervingen is zij daar nu ook professioneel mee bezig. Na dertien jaar te hebben gewerkt bij een financiële instelling besloot zij het roer om te gooien. Ze nam het ingrijpende besluit naar een traditionele kunstacademie te gaan om vanaf de bodem zich technisch te verbeteren. Vier jaar lang werkte ze met gerenommeerde kunstenaars aan haar schildertechniek aan de Ruudt Wackers Academie in Amsterdam.Zodoende heeft zij in de loop der jaren intenstief les gehad van onder andere Maarten Welbergen, Bert Osinga, Gyula Somos, Bart Holt (zowel schilderen als boetseren) en Kurt Löb. Nadat zij incidenteel als bijvak boetseren kreeg, werd haar al snel duidelijk dat dit een nieuwe liefde met zich meebracht. Sinds september 2005 is zij gestart met lessen in (keramisch) boetseren onder leiding van Anna Hulzink (zie ook www.annahulzink.nl) bij MK24 te Amsterdam.
Het werk van Astrid is herkenbaar aan het expressieve handschrift, het uitbundige kleurgebruik en de sterke licht/donkercontrasten. Door het gedurfde clair-obscure, sterke lijnvoering en penseelstreek spreekt haar werk zeer tot de verbeelding. Elk schilderij en iedere tekening ontstaat vanuit een zeer directe betrokkenheid met het onderwerp. Deze passie is dan ook in elk gekozen thema terug te zien. Haar thema's zijn klassiek: het portret, het naakt, het landschap en het stilleven. Gedurende haar academische jaren waren in haar vrije werken poëzie, proza en muziekteksten de bronnen van inspiratie. Geliefde dichters zijn voor haar onder andere Robert Frost, Llorca en Rutger Kopland. Dit element zal in haar werkwijze en haar werk altijd een belangrijke rol blijven spelen.
Voor Astrid de Rie is tekenen en schilderen een wezenlijk onderdeel van haar leven. Zonder dit werk zou ik niet compleet zijn. “Als ik aan een schilderij werk ben ik daar de hele dag in mijn hoofd mee bezig. Zelfs in mijn dromen ben ik dan nog aan het werk. Ik sta er mee op en ga ermee naar bed. Overigens, 's nachts ontstaan meestal de beste ideeën. Wat vooral belangrijk is in dit vak is zelfdiscipline. 's Ochtends bijtijds opstaan en aan de slag gaan. Inspiratie moet je afdwingen en ook in dit vak is hard werken een vereiste. Niets van waarde wordt je in het leven zomaar gegeven. Geluk kun je deels maken, gelukkig zijn doe je zelf. Ook al is het werken aan een werkstuk soms een strijd om het ultieme resultaat. Als je daar uiteindelijk in slaagt is de voldoening enorm en alle moeite waard geweest. Wat ik hoop te bereiken met mijn werk is dat het mensen raakt, ontroert of fascineert. Als ik merk dat me dat gelukt is dan ben ik een gelukkig mens. Dan heb ik mijn doel bereikt.”
Astrid de Rie is een kunstenares in volle ontwikkeling. Met een gedegen traditionele academische achtergrond nog steeds nieuwsgierig op zoek naar nieuwe wegen om te groeien in haar schilderen en tekenen.
“Als ik niet meer nieuwsgierig zou zijn naar verbetering of verandering, dan sta ik niet alleen stil maar dan `loop ik ook achteruit'. Alleen door vallen en opstaan kom je verder. Als je niet meer bereid bent om fouten te maken en je blijft 'op safe werken', dan blijf je in een kringetje ronddraaien. Zelfingenomenheid is in dit vak de moord voor je ontwikkeling. Dus zal voor mij 'mijn beste schilderij' altijd mijn volgende schilderij zijn.”
|